Grid i subgrid
CSS Grid układa elementy w wierszach i kolumnach. Subgrid pozwala zagnieżdżonej siatce współdzielić tory siatki nadrzędnej w jednej lub obu osiach, dzięki czemu zawartość różnych elementów może być wyrównana.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
CSS Grid układa elementy w wierszach i kolumnach. Subgrid pozwala zagnieżdżonej siatce współdzielić tory siatki nadrzędnej w jednej lub obu osiach, dzięki czemu zawartość różnych elementów może być wyrównana.
CSS może odwoływać się do dodatkowych arkuszy i fontów. Poznaj różnicę między pobieraniem zasobu a jego użyciem oraz sposób ograniczenia zależności sieciowych bez obiecywania stałego czasu renderowania.
CSS określa sposób wyświetlania obrazów i zawartości multimedialnej: od obrazów tła i gradientów po dopasowanie zawartości elementów img i video. Kluczowe jest rozróżnienie rozmiaru elementu, rozmiaru jego zawartości oraz dekoracyjnego tła.
CSS opisuje prezentację dokumentu, a nie jego metadane ani instrukcje dla wyszukiwarek. Rozróżniaj wygląd treści, semantykę HTML oraz metadane dokumentu; sam styl nie potwierdza efektów SEO.
Ruch w CSS obejmuje przejścia między stanami, animacje klatek kluczowych oraz efekty powiązane z przewijaniem. Rozróżniaj zmianę wyglądu elementu od zmiany pozycji przewijania i uwzględniaj preferencję ograniczenia ruchu użytkownika.
CSS określa wygląd odsyłaczy i ich stanów interakcji, a nie sam cel nawigacji. Poznaj selektory odsyłaczy, widoczny fokus oraz wyróżnianie elementu wskazanego fragmentem URL.
Pozycjonowanie określa położenie pudełka i jego udział w normalnym przepływie. Kolejność nakładania rozstrzyga, które pudełko jest widoczne na wierzchu. Zrozumienie bloku zawierającego i kontekstu stosu pomaga poprawnie używać position oraz z-index.
Style do druku dostosowują dokument do wydruku lub podglądu wydruku za pomocą @media print. Pozwalają ukryć nawigację, zmienić wygląd tekstu oraz określić marginesy stron i preferencje podziału treści.
Progresywne ulepszanie polega na przygotowaniu użytecznej wersji podstawowej, a następnie dodawaniu opcjonalnych stylów zależnych od obsługiwanych funkcji. Brak ulepszenia nie powinien blokować dostępu do treści.
Projektowanie responsywne (responsive design) to dostosowywanie układu do dostępnej przestrzeni zamiast zakładania jednego stałego rozmiaru strony. CSS umożliwia to przez elastyczne układy oraz reguły warunkowe, na przykład zapytania @media zależne od szerokości obszaru widoku.
Bezpieczne osadzanie CSS wymaga kontrolowania reguł i adresów zasobów, a nie tylko poprawnej składni. Oddzielaj zaufane style od danych użytkownika i nie traktuj wyglądu odnośnika ani stanu :visited jako gwarancji bezpieczeństwa.
Selektory CSS określają, do których elementów pasuje reguła stylu. Łączą warunki dotyczące typu, klasy, identyfikatora, atrybutów lub stanu elementu z relacjami w drzewie dokumentu.
Semantyka dokumentu określa znaczenie jego elementów. CSS steruje ich prezentacją; zmiana display nie zmienia znaczenia określonego przez język dokumentu.
Model tabel CSS układa komórki w powiązane wiersze i kolumny. HTML opisuje dane oraz relacje nagłówków, a CSS steruje prezentacją: obramowaniami, odstępami, położeniem podpisu i obliczaniem szerokości.
Typografia w CSS obejmuje dobór fontów oraz układ tekstu: rozmiar i grubość pisma, wysokość wiersza, odstępy, wyrównanie i zawijanie. Rozróżnienie właściwości fontu i właściwości układu pomaga przewidywać dziedziczenie oraz zachowanie tekstu.
Wartość CSS musi pasować do składni danej właściwości. Poznaj różnicę między liczbą, wymiarem i procentem, podstawy jednostek względnych i bezwzględnych oraz obliczenia za pomocą calc(), min(), max() i clamp().
Wartość `swap` skraca okres niewidocznego tekstu i nie wyznacza terminu, po którym nie można już zastąpić fontu zastępczego załadowanym fontem webowym.
Sprawdź, które deklaracje CSS wpływają na element, odczytaj jego wartości i wymiary oraz przetestuj pseudostan i tymczasowe zmiany stylów.
Zrzuty pokazują wygląd strony, FPS opisuje tempo klatek, Paint flashing wskazuje obszary malowania, a Layers pokazuje warstwy kompozycji. Żaden z tych sygnałów nie daje gwarancji wydajności na podstawie samego CSS.
`format()` określa oczekiwany format pojedynczego źródła fontu. Przeglądarka może dzięki temu pominąć nieobsługiwane źródło bez pobierania jego danych.
`format()` podpowiada przeglądarce, w jakim formacie zapisano konkretny zasób fontu. Dzięki temu może ona pominąć nieobsługiwane źródło bez pobierania go.
Poznaj starszy zapis CSS, który ukrywa wygląd natywnego przycisku radiowego, zachowując jego semantykę i obsługę klawiaturą.
Cztery zera w historycznym `clip: rect(0 0 0 0)` tworzą pusty obszar przycięcia. Klasa `.sr-only` wykorzystuje ten efekt, by ukryć tekst wizualnie bez odbierania do niego dostępu czytnikom ekranu.
Poznaj przestarzałą właściwość `clip`: zobacz, jak `rect()` o zerowym polu ukrywa tekst wizualnie i czym różni się od współczesnego `clip-path`.