Operator <=
Sprawdza, czy lewa liczba nie przekracza górnej granicy, włączając samą granicę.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Sprawdza, czy lewa liczba nie przekracza górnej granicy, włączając samą granicę.
Sprawdza, czy lewa liczba jest ściśle mniejsza od prawej.
Najpierw sprawdza prawdziwość lewego operandu.
Odwraca wynik testu prawdziwości i zawsze zwraca True lub False.
Zwraca lewy operand, jeśli jest prawdziwy, i wtedy nie oblicza prawego.
Przypisuje wynik mnożenia macierzowego do pierwotnego celu.
Zleca mnożenie macierzowe typom operandów.
Sprawdza przynależność do obiektu po prawej.
Mnoży liczby lub powtarza sekwencję całkowitą liczbę razy.
Dla liczb zapisuje iloczyn, a dla listy powtarza jej elementy w tej samej liście.
Zwraca True, gdy operandy są różnymi obiektami, niezależnie od zgodności ich wartości.
Zwraca True, gdy szukany element nie należy do obiektu po prawej.
Zwraca resztę z dzielenia odpowiadającą ilorazowi zaokrąglonemu w dół.
Zastępuje poprzednią liczbę resztą z dzielenia przez prawy operand.
Przesuwa bity całkowite w prawo i odrzuca najmłodsze bity.
Zapisuje w celu liczbę całkowitą po odrzuceniu podanej liczby najmłodszych bitów.
Odejmuje prawą liczbę od lewej, więc zmiana kolejności odwraca znak różnicy.
Odejmuje prawą wartość od dotychczasowej wartości celu i zapisuje różnicę.
Zmienia znak pojedynczego operandu za pomocą jego protokołu negacji liczbowej.
Zapis {**a, **b} tworzy nowy słownik z elementów dwóch mapowań. Przy powtarzających się kluczach wygrywa późniejsza wartość; słowniki źródłowe pozostają niezmienione.
Docstring to zwykły literał tekstowy (nie f-string ani t-string), użyty jako pierwsza instrukcja modułu, klasy lub funkcji. Dokumentuje przeznaczenie obiektu i jest dostępny przez __doc__; nie jest komentarzem rozpoczynającym się od #.
Adnotacja taka jak "Node" opisuje typ przez nazwę zapisaną jako tekst, nawet gdy klasa zostanie zdefiniowana później. Python 3.14 domyślnie odracza obliczanie adnotacji, więc cudzysłowy często nie są już potrzebne, ale pozostają poprawnym zapisem.
F-string oblicza wyrażenia w polach zastępczych podczas działania programu i wstawia ich sformatowane wartości do napisu.
Prefiks r w r'...' zachowuje ukośniki odwrotne zamiast interpretować sekwencje takie jak \n. Wynikiem nadal jest zwykły obiekt str.