std::chrono::duration: liczba taktów o określonym okresie
std::chrono::duration<Rep, Period> reprezentuje odstęp czasu jako liczbę taktów, których okres jest stałym ułamkiem sekundy.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
std::chrono::duration<Rep, Period> reprezentuje odstęp czasu jako liczbę taktów, których okres jest stałym ułamkiem sekundy.
std::chrono::duration_cast przelicza czas trwania na wskazany typ std::chrono::duration. Jeśli skalowanie wymaga dzielenia całkowitoliczbowego, iloraz jest obcinany w kierunku zera po konwersji liczby jednostek na wspólny typ pośredni. Funkcja nie sprawdza przepełnienia.
std::chrono::steady_clock nigdy nie cofa wskazań wraz z upływem czasu fizycznego i biegnie w stałym tempie.
std::chrono::system_clock reprezentuje systemowy czas rzeczywisty i umożliwia mapowanie punktów czasu na time_t.
std::chrono::time_point<Clock, Duration> przechowuje odstęp od epoki zegara i reprezentuje punkt, nie sam czas trwania.
std::chrono::weekday reprezentuje dzień tygodnia. Metoda c_encoding() zwraca unsigned: dla poprawnych wartości 0 oznacza niedzielę, a 6 sobotę. Przed interpretacją danych wejściowych sprawdź ok().
std::chrono::year_month_day przechowuje pola roku, miesiąca i dnia. Samo utworzenie obiektu nie gwarantuje poprawnej daty: metoda ok() sprawdza również długość miesiąca i lata przestępne.
std::cin jest standardowym strumieniem wejściowym. Odczyt przez >> próbuje zinterpretować dane jako wskazany typ, dlatego wynik operacji trzeba sprawdzać.
std::clamp zwraca dolną granicę, górną granicę albo samą wartość tak, aby wynik należał do uporządkowanego przedziału.
std::clog jest globalnym wąskim strumieniem wyjściowym powiązanym z C-owym stderr, bez gwarantowanego unitbuf.
std::condition_variable usypia wątek z atomowym zwolnieniem mutexu i budzi go po powiadomieniu, lecz warunek zawsze trzeba sprawdzić ponownie.
std::copy przypisuje każdy element zakresu wejściowego do kolejnych pozycji celu i zwraca iterator za ostatnim zapisanym elementem.
std::copy_if sprawdza każdy element, kopiuje tylko te z prawdziwym wynikiem predykatu i zwraca koniec zapisanej części celu.
std::coroutine_handle jest kopiowalnym, wskaźnikopodobnym odwołaniem do ramki korutyny i sam nie zarządza jej czasem życia.
std::count przechodzi cały zakres, porównuje każdy element z wartością i zwraca liczbę trafień w typie difference_type iteratora.
std::count_if sprawdza każdy element zakresu predykatem i zwraca liczbę wyników prawdziwych.
std::counting_semaphore utrzymuje licznik pozwoleń; acquire zużywa pozwolenie, a release je zwraca i może odblokować oczekujący wątek.
std::cout to obiekt strumienia wyjściowego z nagłówka iostream. Operator << przekazuje mu wartości, korzystając z formatowania odpowiedniego dla ich typów.
std::current_exception z nagłówka <exception> zwraca std::exception_ptr do aktualnie obsługiwanego wyjątku lub jego kopii. Pozwala zachować wyjątek i zgłosić go później; bez obsługiwanego wyjątku zwraca pustą wartość.
std::dec ustawia dziesiętną podstawę formatowanego zapisu i odczytu liczb całkowitych w strumieniu C++. Zmiana pozostaje aktywna dla kolejnych operacji, dopóki ustawienie podstawy nie zostanie zmienione.
std::decay przekształca typ w czasie kompilacji, modelując przekazywanie przez wartość. std::decay_t udostępnia wynik bez zapisu ::type.
std::declval z nagłówka <utility> pozwala badać typ wyrażenia bez konstruowania obiektu. Stosuje się je w operandach nieewaluowanych, np. w decltype; nie wolno używać go do rzeczywistego wywołania.
std::default_sentinel_t to pusty typ znacznika końca zakresu z nagłówka <iterator>. Współpracuje z iteratorami, które same potrafią rozpoznać koniec, na przykład std::counted_iterator. Nie jest uniwersalnym zamiennikiem end().
std::deque zapewnia szybkie operacje na obu końcach i dostęp losowy, ale ciągłe ułożenie jego elementów w jednym buforze nie jest gwarantowane.