String.prototype.padEnd — dopełnianie końca tekstu
String.prototype.padEnd dopełnia koniec tekstu do zadanej długości, powtarzając wskazany ciąg albo domyślne spacje. Nie zmienia oryginału i nie skraca tekstu, który jest już wystarczająco długi.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
String.prototype.padEnd dopełnia koniec tekstu do zadanej długości, powtarzając wskazany ciąg albo domyślne spacje. Nie zmienia oryginału i nie skraca tekstu, który jest już wystarczająco długi.
String.prototype.padStart dopełnia początek tekstu do wskazanej długości, powtarzając i w razie potrzeby skracając wypełnienie. Nie zmienia oryginału i nie skraca tekstu, który jest już dostatecznie długi. Długość jest liczona w jednostkach kodowych UTF-16.
Metoda repeat(count) zwraca tekst złożony z kolejnych kopii napisu, bez zmiany oryginału. Argument count typu Symbol lub BigInt powoduje TypeError podczas konwersji numerycznej. Jeśli wynikiem konwersji i obcięcia części ułamkowej jest ujemna liczba całkowita albo dodatnia lub ujemna nieskończoność, metoda zgłasza RangeError.
replace() zwraca tekst po zastąpieniu dopasowania, nie zmieniając oryginału. Poznaj różnicę między wyszukiwaniem tekstowym a wyrażeniem regularnym oraz między szablonem zastąpienia a funkcją.
Metoda replaceAll zastępuje wszystkie nienakładające się dopasowania tekstu lub globalnego wyrażenia regularnego, nie zmieniając oryginalnego ciągu. Zamiennikiem może być tekst albo funkcja.
Metoda search() znajduje pierwsze dopasowanie wyrażenia regularnego i zwraca jego indeks albo -1. Argument tekstowy jest interpretowany jako wzorzec, a nie dosłowny fragment tekstu.
String.prototype.slice zwraca fragment tekstu od start włącznie do end wyłącznie, bez zmiany oryginału. Indeksy ujemne liczą od końca, a pominięcie end oznacza pobranie reszty tekstu.
String.prototype.split dzieli tekst według separatora i zwraca tablicę części. Poznaj działanie limitu, pustych elementów oraz różnicę między pustym a pominiętym separatorem.
Metoda startsWith sprawdza, czy tekst zawiera podany prefiks na początku lub dokładnie na wskazanej pozycji. Zwraca wartość logiczną, rozróżnia wielkość liter i nie zmienia tekstu.
substring() zwraca fragment tekstu między indeksami start i end, bez pozycji end. Nie zmienia oryginału, ogranicza indeksy do długości tekstu i zamienia je miejscami, jeśli są w odwrotnej kolejności.
Metoda toLowerCase() zwraca napis przekształcony na małe litery według reguł Unicode, bez zmiany oryginału. Nie przyjmuje parametrów i nie dostosowuje wyniku do języka użytkownika.
Metoda String.prototype.toString() zwraca prymitywną wartość tekstową dla tekstu lub obiektu String. Nie jest ogólnym konwerterem: dla niezgodnego this zgłasza TypeError.
Metoda toUpperCase() zwraca tekst z literami zamienionymi na wielkie zgodnie z domyślnymi regułami Unicode. Nie zmienia oryginału, nie przyjmuje argumentów i może zmienić długość wyniku.
trim() zwraca tekst bez początkowych i końcowych białych znaków oraz znaków końca wiersza. Nie zmienia oryginału ani odstępów wewnątrz tekstu i nie przyjmuje argumentu określającego znaki do usunięcia.
trimEnd() zwraca tekst bez końcowych białych znaków i znaków końca wiersza. Jeśli tekst składa się wyłącznie z takich znaków, wynikiem jest pusty łańcuch. Oryginał pozostaje bez zmian.
Metoda trimStart() zwraca tekst bez początkowych białych znaków i znaków końca wiersza zdefiniowanych przez ECMAScript. Nie zmienia oryginału ani znaków wewnątrz tekstu i na jego końcu.
String.raw to statyczna metoda używana jako tag literału szablonowego. Zachowuje zapis sekwencji takich jak \n w jego fragmentach tekstowych, ale nadal oblicza wyrażenia ${...} i wstawia ich wartości.
Symbol.asyncIterator to wbudowany symbol wskazujący metodę, która udostępnia iterator asynchroniczny obiektu. Dzięki niej for await...of może pobierać kolejne wartości, oczekując na wyniki next().
Symbol.for(key) wyszukuje symbol w globalnym rejestrze według klucza tekstowego. Zwraca istniejący symbol albo tworzy i rejestruje nowy. Dzięki temu niezależne fragmenty kodu mogą uzyskać ten sam klucz symboliczny.
Symbol.iterator to standardowy symbol wskazujący metodę tworzącą iterator. Dzięki niej własny obiekt może współpracować z for...of i rozwijaniem do tablicy. Obiekt iterowalny udostępnia iterator, a iterator dostarcza kolejne wyniki przez next().
Symbol.toPrimitive jest standardowym symbolem wskazującym metodę konwersji obiektu do wartości prymitywnej. Metoda otrzymuje wskazówkę "string", "number" albo "default" i ma pierwszeństwo przed zwykłym użyciem valueOf() oraz toString().
Symbol.toStringTag jest standardowym symbolem używanym jako klucz właściwości określającej etykietę w wyniku Object.prototype.toString(). Zmienia opis obiektu, ale nie jego rzeczywisty typ.
SyntaxError oznacza błąd analizy składniowej kodu lub tekstu wymagającego określonej składni, na przykład JSON. Poznaj różnicę między błędem blokującym wykonanie skryptu a wyjątkiem zgłoszonym podczas jego działania.
Właściwość byteLength podaje liczbę bajtów objętych widokiem tablicy typowanej, a nie liczbę elementów ani rozmiar całego bufora. Jest odczytywana z instancji i nie ma settera.