Parsowanie, tworzenie i formatowanie dat oraz dat z czasem w Javie
Twórz daty z pól, odczytuj tekst w formacie ISO lub według własnego wzorca i formatuj daty oraz daty z czasem bez przypisywania im strefy czasowej.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Twórz daty z pól, odczytuj tekst w formacie ISO lub według własnego wzorca i formatuj daty oraz daty z czasem bez przypisywania im strefy czasowej.
Twórz daty i czasy lokalne ze stałych danych, wyznaczaj poniedziałek tego samego tygodnia ISO i dobieraj przeciążenie, które zwraca potrzebny typ.
Utwórz lokalną datę i czas za pomocą `LocalDateTime.of`, a następnie dodaj godziny lub minuty bez zmiany wartości początkowej.
Obliczaj maksimum napływających wartości typu `long` za pomocą `LongAccumulator`. Dobierz element neutralny i sprawdź, co gwarantuje `get()` podczas równoległych aktualizacji.
Używaj `LongAdder` do zbierania statystyk aktualizowanych przez wiele wątków. Odróżniaj odczyt sumy od zerowania i sprawdź, dlaczego `sumThenReset()` nie wyznacza atomowej granicy okresu pomiarowego.
Używaj `increment()` do zwiększania licznika o 1, `add(long)` do dodawania dowolnego przyrostu, a `sum()` do odczytu. Dowiedz się, jak scalać wyniki częściowe i kiedy odczyt daje dokładną sumę.
`Long.equals` porównuje wartości zapisane w obiektach `Long`. W odróżnieniu od `==` dla dwóch referencji nie sprawdza tożsamości obiektów.
Oblicz 32-bitowy kod skrótu wartości `long` bez tworzenia obiektu `Long` i zobacz, dlaczego różne wartości mogą dać ten sam wynik.
Odróżnij granice typu `long` od metod porównujących dwie wartości i dobierz element neutralny do redukcji obliczającej maksimum lub minimum.
Long.max i Long.min wybierają większą lub mniejszą z dwóch wartości long. Long.MIN_VALUE i Long.MAX_VALUE określają granice typu, a nie wynik porównania.
Odróżniaj brak klucza od wartości `null`, dobieraj wartość domyślną do odczytu i zapisuj w pamięci podręcznej tylko w pełni skonstruowane singletony.
Użyj `Map.compute`, aby tą samą funkcją obliczyć wartość dla klucza obecnego lub nieobecnego w mapie. Zwróć `null` z funkcji, aby usunąć wpis.
Utwórz listę użytkownika dopiero wtedy, gdy jest potrzebna, i korzystaj z tej samej listy przy kolejnych wywołaniach dla jego klucza.
Sprawdź, czy mapa zawiera klucz, nawet gdy przypisano mu `null`. Zobacz, jak `put` wstawia wpis lub zastępuje jego wartość i czym to się różni od wstawiania warunkowego.
Sprawdź, czy co najmniej jeden klucz ma podaną wartość, i zobacz, dlaczego w przykładzie z `WeakHashMap` wyszukiwanie `null` poprzedza wywołanie `reachabilityFence(t3)`.
Map.Entry<K,V> reprezentuje jedną parę klucz–wartość. Metoda getKey() odczytuje klucz, a getValue() wartość. Wpis może być powiązany z mapą albo istnieć niezależnie od niej.
Map.Entry.getKey() zwraca klucz pojedynczego wpisu mapy jako wartość typu K. Nie przyjmuje argumentów; nie należy mylić klucza z wartością wpisu.
Map.Entry.getValue() odczytuje wartość pojedynczej pary klucz–wartość. Nie przyjmuje argumentów i zwraca typ V określony przez Map.Entry<K,V>.
Użyj `entrySet()`, gdy w każdym kroku pętli potrzebujesz zarówno klucza, jak i odpowiadającej mu wartości. Metoda zwraca widok mapy, a nie jej kopię.
`Map.forEach` przechodzi bezpośrednio po wpisach mapy. Przekazuje do `BiConsumer` dwa argumenty: najpierw klucz, potem przypisaną mu wartość.
Użyj `map.get(key)`, aby odczytać zapisaną wartość. Jeśli mapa dopuszcza wartości `null`, sam wynik nie pozwala odróżnić braku klucza od wpisu z wartością `null`.
Odczytaj wartość dla klucza z mapy. Wartość domyślna jest zwracana tylko wtedy, gdy nie ma wpisu dla klucza, a nie wtedy, gdy wpis zawiera `null`.
`Map.keySet()` zwraca zbiór kluczy powiązany z mapą. Zmiany mapy są widoczne w widoku, a usunięcie klucza przez widok usuwa też wpis z mapy, jeśli usuwanie jest obsługiwane.
Użyj `Map.merge()`, aby zapisać wartość początkową, połączyć ją z istniejącą wartością lub usunąć wpis, gdy funkcja zwróci `null`.