Stałe przesunięcie UTC i formatowanie daty i czasu: `strftime` oraz `isoformat`
Przypisz stałe przesunięcie UTC bez zmiany wskazania zegara, a następnie zapisz tę samą datę i godzinę w formacie własnym oraz w formacie ISO 8601.
CKTIS / Python
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Przypisz stałe przesunięcie UTC bez zmiany wskazania zegara, a następnie zapisz tę samą datę i godzinę w formacie własnym oraz w formacie ISO 8601.
Dołącz handler do wybranego loggera za pomocą `addHandler()` i użyj `propagate = False`, aby zatrzymać przekazywanie rekordów do handlerów loggerów nadrzędnych, w tym loggera głównego.
Wybierz metodę nazwanego loggera zgodnie z wagą zdarzenia i sprawdź, jak poziom loggera oraz konfiguracja obsługi wpływają na to, co pojawi się w logu.
Pobierz logger na podstawie nazwy jego rodzica i użyj procedury obsługi skonfigurowanej na rodzicu, bez kopiowania jej do loggera potomnego.
W Pythonie 3.12 `logger.handlers` pokazuje tylko handlery podłączone bezpośrednio do loggera. Listę odczytuj, a jej zawartość zmieniaj metodami `addHandler()` i `removeHandler()`.
Ustaw próg `logging.INFO` dla nazwanego loggera: `DEBUG` zostanie odrzucony, a `INFO` i wyższe poziomy przejdą przez próg loggera. O wyjściu decyduje też handler.
Wywołaj `cache_info()` na funkcji udekorowanej przez `lru_cache`, aby odczytać liczbę trafień i chybień, limit wpisów oraz bieżącą liczbę wpisów.
Metoda `__next__` zwraca kolejny element i przesuwa pozycję iteratora. Po wyczerpaniu iteratora każde kolejne wywołanie zgłasza `StopIteration`.
Atrybut `propagate` określa, czy rekord trafia również do obiektów obsługi (handlerów) loggerów nadrzędnych. `False` zatrzymuje przekazywanie w górę, ale nie wyłącza lokalnych handlerów.
Użyj `property.setter`, aby zwykłe przypisanie do atrybutu instancji uruchamiało funkcję, która sprawdza nową wartość przed jej zapisaniem.
Prefiks `r` zachowuje ukośniki odwrotne w wartości tekstowej. To przydatne we wzorcach, w których te znaki ma zinterpretować moduł `re`, a nie Python podczas odczytywania literału.
Prefiks `r` zachowuje ukośniki odwrotne w literale `str`. Wzorce wyrażeń regularnych są dzięki temu czytelniejsze, ale moduł `re` nadal interpretuje ich składnię.
Metoda skompilowanego wyrażenia regularnego sprawdza, czy wzorzec pasuje do całego łańcucha lub całego zakresu wyznaczonego przez indeksy `pos` i `endpos`.
Użyj skompilowanego wyrażenia regularnego, aby znaleźć pierwsze dopasowanie w całym ciągu lub w zakresie wyznaczonym przez indeksy.
Wywołaj `sub()` na skompilowanym wzorcu, aby zastąpić dopasowania szablonem lub wynikiem funkcji. Użyj `count`, aby ograniczyć liczbę zamian.
Operator `-` tworzy nowy zbiór z elementów, które są w lewym zbiorze, ale nie ma ich w prawym. Dla liczb całkowitych ten sam znak oznacza odejmowanie.
Operator `^` dla zbiorów zachowuje elementy należące do dokładnie jednego z nich. Dla liczb całkowitych ten sam znak oznacza bitowe XOR.
Operator `|` tworzy sumę zbiorów bez zmiany operandów. Dla dwóch liczb całkowitych ten sam zapis oznacza bitowe OR.
Operator `&` zwraca elementy wspólne dla dwóch zbiorów. Dla dwóch liczb całkowitych ten sam zapis oznacza bitową operację AND.
Przypisz znane, stałe przesunięcie względem UTC bez zmiany daty i godziny, a następnie zapisz tę samą wartość w formacie własnym i w formacie ISO 8601.
Zaimportuj moduł `sys`, aby jawnie przekazać bieżący strumień standardowego wyjścia do `print()`, lub wybierz inny strumień dla pojedynczego wywołania.
Utwórz zestaw testów na podstawie jednej klasy `unittest.TestCase` i rozróżnij liczbę załadowanych metod od liczby podtestów wykonywanych w ich wnętrzu.
Uruchom zestaw testów za pomocą `unittest.TextTestRunner.run()` i odczytaj `testsRun`, `failures` oraz `errors` ze zwróconego wyniku, aby utworzyć podsumowanie.
Uruchom zestaw testów i użyj zwróconego obiektu `TestResult`, aby podać liczbę rozpoczętych testów, niepowodzeń asercji i błędów oraz ogólny wynik uruchomienia.