Architektura programu
Oddzielenie obliczenia od wejścia i wyjścia pozwala sprawdzić regułę programu bez otwierania plików.
CKTIS / Python
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Oddzielenie obliczenia od wejścia i wyjścia pozwala sprawdzić regułę programu bez otwierania plików.
Pętla zdarzeń przeplata zadania, gdy bieżąca korutyna oddaje sterowanie, czekając na wynik.
Lista zachowuje pozycje i powtórzenia, zbiór przechowuje unikalne hashowalne elementy, a słownik wiąże klucze z wartościami.
Komentarz zaczyna się od # poza literałem tekstowym i trwa do końca fizycznego wiersza.
Buduje listę, zbiór lub słownik, zagnieżdżając klauzule for w zapisanej kolejności i stosując filtr przed wyrażeniem wynikowym.
if i kolejne elif sprawdzają warunki po kolei i wykonują pierwszą pasującą gałąź.
with przypisuje do celu po as wynik `__enter__` i przy opuszczaniu bloku wywołuje `__exit__`.
Łączy źródło, leniwe etapy analizy i wyboru z operacją końcową pobierającą wyniki.
Wyrażenia dekoratorów oblicza się podczas definicji od góry, a otrzymane funkcje stosuje od dołu.
Wyjątek przerywa zwykłe wykonanie i szuka pierwszej pasującej klauzuli except także w kolejnych wywołujących funkcjach.
Priorytet operatorów ustala grupowanie wyrażenia, a nawiasy pozwalają je zmienić.
Filtr zachowuje oryginalne elementy spełniające predykat, a map przekształca każdy pobrany element.
Stan i zdarzenie tworzą klucz określający następny stan w skończonej tabeli przejść.
Przy zwykłej niedekorowanej funkcji def wiąże nazwę z obiektem funkcji, a wywołanie wykonuje jej ciało. Wywołanie funkcji generatorowej tworzy generator, a dekorator może związać nazwę z innym obiektem.
Oddziela bajty strumienia, kodowanie znaków i format odczytywany z tekstu.
Obiekt iterowalny może dostarczyć iterator, w którym next przesuwa stan i sygnalizuje wyczerpanie przez StopIteration.
Ogląda wartości w kolejności aż do pierwszej równej szukanej.
Logger decyduje, czy przyjąć zdarzenie danej ważności, a handler wybiera miejsce i próg wyjścia.
for pobiera elementy iteratora, a while sprawdza warunek przed każdym obiegiem.
Przypisanie wiąże nową nazwę z istniejącym obiektem bez kopiowania.
Moduł ma własną przestrzeń nazw, a import wiąże nazwę w kodzie importującym.
Dobiera reprezentację całkowitą, binarną zmiennoprzecinkową, dziesiętną lub wymierną do rachunku.
Obiekt może przechowywać referencję do innego obiektu w atrybucie instancji i delegować mu część pracy.
Mierzy wzrost liczby operacji wraz z rozmiarem danych niezależnie od konkretnego czasu wykonania.