Set.prototype.keys() — iterator wartości zbioru
Set.prototype.keys() zwraca nowy iterator wartości zbioru w kolejności dodawania. Nie zwraca indeksów ani tablicy: w Set klucze i wartości oznaczają te same elementy.
CKTIS / JavaScript
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Set.prototype.keys() zwraca nowy iterator wartości zbioru w kolejności dodawania. Nie zwraca indeksów ani tablicy: w Set klucze i wartości oznaczają te same elementy.
Właściwość size podaje aktualną liczbę różnych wartości w obiekcie Set. Odczytuj ją jako set.size, bez nawiasów. Pusty zbiór ma rozmiar 0, a ponowne dodanie tej samej wartości nie zwiększa rozmiaru.
Jeśli elementy wejściowe nie zmieniają się podczas wywołania, metoda symmetricDifference() zwraca nowy Set z wartościami obecnymi w dokładnie jednym z dwóch zbiorów. Sama metoda nie modyfikuje wejściowych zbiorów.
Set.prototype.union(other) tworzy nowy Set zawierający wartości z obu zbiorów, bez duplikatów. Zachowuje kolejność lewego zbioru, a następnie dodaje nowe wartości z other. Argument musi obsługiwać protokół obiektu podobnego do zbioru, a nie tylko iterację.
Metoda values() zwraca nowy iterator wartości zbioru Set w kolejności ich dodania. Nie tworzy tablicy ani kopii zbioru; kolejne odczyty zużywają iterator, a zmiany zbioru mogą wpływać na dalsze przechodzenie.
SharedArrayBuffer przechowuje bajty, do których mogą mieć dostęp różni agenci JavaScript. Widoki interpretują te bajty, a Atomics pomaga koordynować współbieżne operacje.
String.fromCharCode tworzy ciąg znaków z podanych jednostek kodowych UTF-16. Nie interpretuje argumentów jako pełnych punktów kodowych Unicode: znaki spoza podstawowej płaszczyzny wymagają pary surogatów.
String.fromCodePoint tworzy napis z punktów kodowych Unicode, także większych niż 0xFFFF. Automatycznie zapisuje je w UTF-16; nieprawidłowe wartości liczbowe powodują RangeError.
Właściwość length napisu zwraca liczbę jednostek kodowych UTF-16, a nie zawsze liczbę znaków widocznych dla użytkownika. Odczytuj ją jako text.length, bez nawiasów.
String.prototype.at(index) zwraca napis zawierający jedną jednostkę kodową UTF-16. Indeksy ujemne liczą od końca, a pozycja poza zakresem daje undefined.
Metoda charAt() zwraca napis zawierający jedną jednostkę kodową UTF-16 pod indeksem liczonym od zera albo pusty napis poza zakresem. Nie gwarantuje zwrócenia całego znaku Unicode.
Metoda charCodeAt zwraca liczbową wartość jednostki kodowej UTF-16 pod wskazanym indeksem albo NaN poza zakresem. Nie zawsze zwraca cały punkt kodowy Unicode.
Metoda codePointAt(pos) zwraca liczbową wartość punktu kodowego zaczynającego się pod wskazanym indeksem UTF-16. Rozpoznaje pary surogatów, ale indeks nadal oznacza jednostkę kodową, a nie kolejny znak widoczny na ekranie.
String.prototype.concat dołącza dowolną liczbę argumentów do napisu, konwertując je na tekst. Zwraca prymitywną wartość string i nie zmienia napisu źródłowego.
String.prototype.endsWith sprawdza, czy napis kończy się wskazanym tekstem, i zwraca true albo false. Rozróżnia wielkość liter, nie zmienia napisu i pozwala wskazać wcześniejszy koniec sprawdzanego fragmentu.
String.prototype.includes sprawdza, czy tekst zawiera podany podciąg, i zwraca true albo false. Rozróżnia wielkość liter, pozwala wskazać początek wyszukiwania i nie przyjmuje zwykłych wyrażeń regularnych.
String.prototype.indexOf zwraca indeks pierwszego wystąpienia podciągu od pozycji początkowej wyznaczonej po konwersji i ograniczeniu argumentu position albo -1, jeśli nie ma dopasowania. Rozróżnia wielkość liter i liczy indeksy w jednostkach kodowych UTF-16.
lastIndexOf() zwraca indeks ostatniego wystąpienia podciągu albo -1. Opcjonalny position ogranicza indeks początku dopasowania, a nie jego końca.
String.prototype.localeCompare porównuje dwa napisy zgodnie z regułami językowymi. Znak wyniku określa kolejność; argumenty locales i options pozwalają sterować porównaniem w środowiskach obsługujących ECMA-402.
Metoda match() wyszukuje dopasowania wyrażenia regularnego w tekście. Flaga g zmienia kształt wyniku: bez niej otrzymujesz co najwyżej jedno dopasowanie wraz z grupami przechwytującymi, a z nią — tablicę pełnych dopasowań. Brak dopasowania daje null.
String.prototype.matchAll zwraca iterator dopasowań wyrażenia regularnego wraz z grupami przechwytującymi i pozycjami. Dla zwykłego RegExp wymaga flagi g i nie zmienia lastIndex oryginalnego wzorca.
normalize() zwraca tekst w wybranej postaci normalizacji Unicode. Pomaga porównywać równoważne zapisy znaków; obsługuje NFC, NFD, NFKC i NFKD, domyślnie NFC.
String.prototype.padEnd dopełnia koniec tekstu do zadanej długości, powtarzając wskazany ciąg albo domyślne spacje. Nie zmienia oryginału i nie skraca tekstu, który jest już wystarczająco długi.
String.prototype.padStart dopełnia początek tekstu do wskazanej długości, powtarzając i w razie potrzeby skracając wypełnienie. Nie zmienia oryginału i nie skraca tekstu, który jest już dostatecznie długi. Długość jest liczona w jednostkach kodowych UTF-16.