Throwable.getSuppressed() — wyjątki stłumione
Wywołaj `getSuppressed()` na wyjątku głównym, aby odczytać dołączone do niego wyjątki stłumione, na przykład błąd zamknięcia zasobu po błędzie w bloku `try`.
CKTIS / Java
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Wywołaj `getSuppressed()` na wyjątku głównym, aby odczytać dołączone do niego wyjątki stłumione, na przykład błąd zamknięcia zasobu po błędzie w bloku `try`.
W Javie operator + dodaje liczby albo łączy tekst, jeśli przynajmniej jeden operand ma typ String. Typy operandów, promocja numeryczna i nawiasy decydują o wyniku. Jednoargumentowy + zachowuje wartość po promocji typu.
Operator += dodaje wartość do zmiennej albo dołącza tekst do String i zapisuje wynik. Uwzględnia niejawną konwersję do typu zmiennej.
Wyrażenie array[index] wybiera element tablicy do odczytu lub zapisu. Indeksy zaczynają się od zera, a Java sprawdza ich zakres podczas wykonania.
Operator `=` zapisuje wartość w zmiennej; nie sprawdza równości. Wymaga zgodności typów, a samo wyrażenie przypisania również zwraca wartość, co umożliwia łączenie przypisań.
Operator & zachowuje te bity, które mają wartość 1 w obu operandach całkowitych. Służy do maskowania i sprawdzania flag. Dla wartości boolean oznacza AND bez obliczania skróconego.
Operator &= zapisuje wynik AND w lewym operandzie: bitowo dla liczb całkowitych, logicznie dla wartości boolean.
Jednoargumentowy operator ~ odwraca każdy bit wartości całkowitej po promocji numerycznej. Wynik ma typ int albo long. To nie jest negacja logiczna !: operator ~ nie obsługuje wartości boolean.
Operator | łączy odpowiadające sobie bity liczb całkowitych: bit wyniku jest równy 1, jeśli co najmniej jeden bit wejściowy ma wartość 1. Dla boolean oznacza LUB bez krótkiego spięcia.
Operator |= łączy wartość zmiennej z prawym operandem przez OR i zapisuje wynik. Obsługuje liczby całkowite oraz wartości logiczne.
Operator ^ wykonuje XOR na odpowiadających sobie bitach liczb całkowitych. Dla wartości logicznych sprawdza, czy są różne.
Operator ^= zapisuje wynik XOR w lewym operandzie. Działa na typach całkowitych i boolean; nie oznacza potęgowania.
Operator (type) jawnie konwertuje wartość do wskazanego typu. Rzutowanie liczb może utracić dane, a rzutowanie referencji może zakończyć się ClassCastException; nie zmienia klasy obiektu.
Operator ?: wybiera jedną z dwóch wartości na podstawie warunku. Jest wyrażeniem o trzech operandach; podczas wykonania obliczana jest tylko wybrana gałąź.
Operator -- odejmuje 1 i zapisuje wynik w zmiennej. Postać x-- udostępnia poprzednią wartość, a --x — nową. Obie postacie zmieniają zmienną podczas obliczania wyrażenia.
Operator / oblicza iloraz. Typy operandów decydują o dzieleniu całkowitym lub zmiennoprzecinkowym; wpływa to na część ułamkową wyniku oraz zachowanie przy dzieleniu przez zero.
Operator /= dzieli zapamiętaną wartość zmiennej przez prawy operand i zapisuje wynik z powrotem, z niejawną konwersją do typu zmiennej.
Operator == zwraca boolean: porównuje wartości typów prymitywnych albo tożsamość referencji. Dla obiektów String nie porównuje treści; do tego służy equals.
Operator >= porównuje wartości liczbowe i zwraca boolean. Uwzględnia równość, więc nadaje się do sprawdzania progów, które obejmują wartość graniczną.
Operator > sprawdza, czy lewy operand jest ściśle większy od prawego, i zwraca boolean. Równe wartości dają false. Działa na wartościach liczbowych po promocji typów; porównanie z NaN zawsze daje false.
Operator ++ dodaje 1 do wartości zmiennej. Forma prefiksowa ++count daje nową wartość, a postfiksowa count++ — poprzednią; obie zapisują wynik w zmiennej.
Operator != zwraca boolean: porównuje wartości liczbowe lub logiczne, a dla referencji sprawdza tożsamość obiektów, nie ich zawartość.
Operator instanceof sprawdza zgodność obiektu z typem i zwraca boolean. Wzorzec typu może dodatkowo zadeklarować zmienną dostępną tam, gdzie kompilator potrafi dowieść dopasowania. Dla null wynik jest false.
Symbol -> oddziela parametry lambdy od jej ciała. Lambda opisuje zachowanie dla interfejsu funkcyjnego; jej ciało wykonuje się przy wywołaniu odpowiedniej metody, a nie podczas przypisania lambdy.