rotate(): obrót dwuwymiarowy, w którym kolejność ma znaczenie
Obracaj wokół wybranego punktu, nie myląc widocznych granic z wymiarami elementu w układzie.
CKTIS / CSS
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Obracaj wokół wybranego punktu, nie myląc widocznych granic z wymiarami elementu w układzie.
Normalizuj oś o trzech składowych, rozpoznaj wektor zerowy i jawnie ustal kolejność obrotów przestrzennych.
Przenoś punkty między kierunkami y i z, zachowując współrzędną x oraz pierwotną wysokość w układzie.
Obróć pudełko w głąb i odróżnij szerokość jego rzutu od szerokości w układzie strony.
Użyj osi Z do obrotu na płaszczyźnie, zachowując pierwotne pudełko układu.
Wybierz sposób zaokrąglania świadomie, zwłaszcza dla wartości ujemnych i przypadków dokładnie pośrodku.
Zastosuj filtr macierzy kolorów do narysowanej treści bez zmiany układu ani kolorów źródłowych.
Przeskaluj jedną lub obie osie, odbij obraz ujemnym współczynnikiem i odróżnij to od wymiarów normalnego przepływu.
Zmieniaj skalę X, Y i Z osobno, bez ponownego wyznaczania rozmiaru elementu w układzie strony.
Zmień rysowaną skalę osi X, odbij zawartość ujemnym współczynnikiem i wybierz punkt odniesienia.
Rozciągaj, ściskaj lub odbijaj rysowaną oś Y, zachowując pierwotne miejsce elementu w układzie strony.
Skaluj głębię zamiast szerokości lub wysokości i zobacz znaczenie kolejności funkcji przy perspektywie.
`scroll()` tworzy anonimową oś postępu dla `animation-timeline`, wybierając kontener przewijania oraz jego oś.
Nadaj rysowanemu obrazowi sepię i rozróżnij pusty argument, zero oraz wartości powyżej 100%.
`shape()` opisuje podstawowy kształt poleceniami `CSS`, zachowując jednostki, obliczenia i zmienne niedostępne wewnątrz napisu `path()`.
Użyj w obliczeniu CSS liczby bezpośrednich dzieci będących elementami, z uwzględnieniem bieżącego elementu.
Wyznacz liczbę na podstawie pozycji elementu wśród wszystkich elementów jego rodzeństwa.
Sprowadź wynik obliczenia do jego znaku i użyj liczby bez jednostki jako mnożnika.
Oblicz okresowy współczynnik i pomnóż go przez długość, aby uzyskać przesunięcie.
Poznaj funkcję zachowaną dla zgodności i różnicę między nią a złożeniem skewX() oraz skewY().
Przesuwaj punkty poziomo zależnie od ich wysokości, zachowując pierwotne pole układu.
Uzależnij przesunięcie pionowe od położenia poziomego i sprawdź, dlaczego dwa ścinania nie są przemienne.
Oblicz pierwiastek z liczby, a długość dołącz dopiero tam, gdzie wymaga jej właściwość.
Zatrzymuj postęp animacji na kolejnych poziomach i wybierz skok na początku lub końcu przedziału.