transform-style — zachowanie głębi potomków
Właściwość transform-style określa, czy potomkowie są spłaszczani, czy współdzielą przestrzeń renderowania 3D.
CKTIS / CSS
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Właściwość transform-style określa, czy potomkowie są spłaszczani, czy współdzielą przestrzeń renderowania 3D.
Właściwość transition określa przejście między starą a nową wartością właściwości CSS. Łączy wybór właściwości, czas trwania, funkcję tempa, opóźnienie oraz zachowanie przejść dyskretnych.
transition-behavior określa, czy przejścia CSS mogą obejmować zmiany dyskretne. Wartość allow-discrete dopuszcza skokową zmianę wartości w trakcie przejścia, ale nie tworzy płynnej interpolacji.
Właściwość transition-delay określa przesunięcie czasowe początku przejścia CSS: wartość dodatnia opóźnia jego start, a ujemna pomija początek, o ile nie wyczerpuje całego czasu trwania przejścia.
Właściwość transition-duration określa czas zmiany wartości podczas przejścia CSS, niezależnie od opóźnienia.
transition-property wybiera właściwości CSS, których zmiany mogą uruchomić przejście. Nie określa czasu trwania ani wartości docelowych; służą do tego osobne deklaracje.
Właściwość transition-timing-function określa, jak postęp czasu przekłada się na postęp zmiany wartości podczas przejścia CSS. Pozwala uzyskać ruch jednostajny, przyspieszanie, zwalnianie lub skoki bez zmiany zadeklarowanego czasu trwania.
Właściwość translate przesuwa element wzdłuż osi X, Y i opcjonalnie Z niezależnie od transform. Zmienia położenie wizualne, ale zachowuje miejsce elementu w układzie.
trigger-scope ogranicza widoczność nazw wyzwalaczy do poddrzewa, pomagając izolować niezależne komponenty.
unicode-bidi określa osadzanie, izolację lub wymuszanie kolejności tekstu w algorytmie dwukierunkowym Unicode. Współpracuje z direction; nie zmienia tekstu źródłowego.
Właściwość user-select określa, jak użytkownik może zaznaczać zawartość elementu. Nie chroni przed kopiowaniem.
Właściwość `vector-effect` zmienia sposób renderowania SVG przy transformacjach. Wartość `non-scaling-stroke` zachowuje grubość obrysu, podczas gdy geometria nadal się skaluje.
Właściwość vertical-align steruje wyrównaniem elementu liniowego względem linii bazowej lub pola wiersza. Ma też osobne znaczenie dla komórek tabeli. Nie jest ogólnym sposobem wyśrodkowania zawartości dowolnego bloku.
Właściwość view-timeline deklaruje na elemencie nazwaną oś postępu zależną od jego położenia w przewijanym obszarze. Łączy nazwę, kierunek i odsunięcia; animację podłącza się osobno przez animation-timeline.
view-timeline-axis wybiera oś przewijania używaną przez nazwaną oś czasu widoczności elementu. Rozróżnia logiczne kierunki block i inline oraz fizyczne osie x i y.
view-timeline-inset dostosowuje obszar widoczności używany do obliczania postępu nazwanej osi czasu widoku.
view-timeline-name nadaje nazwy osiom czasu opartym na przechodzeniu elementu przez obszar przewijania. Animacja odwołuje się do nazwy przez animation-timeline; jej postęp zależy od przewijania, a nie od upływu sekund.
Właściwość view-transition-class przypisuje etykiety pozwalające wspólnie stylować pseudoelementy przejścia widoku o różnych nazwach.
Właściwość view-transition-group określa hierarchię nazwanych grup podczas przejścia widoku, niezależnie od układu DOM.
Właściwość view-transition-name oznacza element do niezależnego przechwycenia podczas przejścia widoku. Zgodne nazwy łączą jego stary i nowy stan wizualny; sama deklaracja nie uruchamia przejścia.
Właściwość view-transition-scope określa granicę wykrywania nazw view-transition-name przez przejścia rozpoczynane poza poddrzewem.
Właściwość visibility określa widoczność pudełek elementu. hidden ukrywa je, zachowując miejsce w układzie, a potomek z visible może pozostać widoczny. collapse ma działanie zależne od kontekstu układu.
Właściwość white-space określa, jak przeglądarka przetwarza spacje, tabulatory i podziały wiersza oraz czy tekst może się automatycznie zawijać. Zmienia sposób wyświetlania, a nie dane dokumentu.
Właściwość white-space-collapse określa zachowanie spacji, tabulatorów i podziałów wiersza w tekście. Pozwala sterować zachowaniem białych znaków niezależnie od automatycznego zawijania.