CSS-eigenschap `overscroll-behavior`
`overscroll-behavior` stelt op beide assen gedrag aan de scrollgrens in.
CKTIS / Kennisbank
Syntax, operatoren en programmeerconcepten. Zoek een uitleg, bekijk een voorbeeld en leer verder.
`overscroll-behavior` stelt op beide assen gedrag aan de scrollgrens in.
`overscroll-behavior-block` stelt op de blokas gedrag aan de scrollgrens in.
`overscroll-behavior-inline` stelt op de inline-as gedrag aan de scrollgrens in.
`overscroll-behavior-x` stelt op de x-as gedrag aan de scrollgrens in.
`overscroll-behavior-y` stelt op de y-as gedrag aan de scrollgrens in.
`padding` stelt aan alle vier zijden de binnenruimte tussen inhoud en rand in.
`padding-block` stelt binnenruimte aan begin en einde van de logische blokas in.
padding-block-end stelt de binnenruimte in aan de eindrand van de blokas van een element. Anders dan padding-bottom kiest deze eigenschap een fysieke zijde op basis van de schrijfmodus, in plaats van altijd de onderkant te gebruiken.
padding-block-start stelt de binnenruimte in aan de beginzijde van de blokas van een element. In tegenstelling tot padding-top verwijst deze eigenschap naar een logische zijde die afhangt van de schrijfmodus.
De eigenschap padding-bottom stelt de binnenruimte aan de fysieke onderrand van een element in. De waarde is een niet-negatieve lengte of een percentage; in een horizontale schrijfmodus verwijzen percentages naar de breedte van het omvattende blok, niet naar de hoogte ervan.
padding-inline stelt de binnenruimte aan het begin en einde van de inline-as in. Zo volgt de ruimte de schrijfrichting en schrijfmodus, in plaats van dat de linker- en rechterkant vast worden ingesteld.
padding-inline-end stelt de binnenruimte aan het einde van de inline-as in. Anders dan padding-right kiest deze eigenschap een zijde op basis van de schrijfmodus en schrijfrichting van het element.
padding-inline-start stelt de binnenruimte aan het begin van de inline-as in. Bij horizontale schrijfwijze komt dit overeen met de linkerkant voor ltr en de rechterkant voor rtl, zodat de ruimte de tekstrichting volgt.
De eigenschap padding-left stelt de binnenruimte aan de linkerkant van een CSS-box in. De eigenschap accepteert een niet-negatieve lengte of een percentage en verwijst altijd naar de fysieke linkerkant.
`padding-right` stelt de afstand in van de rechtergrens van het inhoudsgebied tot de rechtergrens van de binnenruimte, zonder de dikte van de rand mee te tellen. De eigenschap accepteert een niet-negatieve lengte of een percentage.
padding-top stelt de ruimte binnen de bovenrand van een CSS-box in. De eigenschap accepteert een niet-negatieve lengte of een niet-negatief percentage; het percentage wordt niet berekend op basis van de hoogte van het element.
`page` wijst een benoemd paginatype toe aan een vak dat een klasse-A-afbreekpunt maakt; bij paginering bepaalt de overeenkomende `@page`-regel op welke pagina dat vak begint.
`paint-order` wijzigt de tekenvolgorde van `fill`, `stroke` en `markers` voor SVG-vormen en -tekst; `normal` gebruikt die standaardvolgorde.
`perspective` stelt op een container de afstand van het z=0-vlak tot de kijker in en projecteert driedimensionale transformaties van de kinderen; een kleinere positieve lengte geeft een sterkere verkorting.
`perspective-origin` bepaalt het kijkpunt waarheen de 3D-projecties van nakomelingen samenlopen; de beginwaarde `50% 50%` plaatst het midden in het referentievak.
`place-content` is een verkorting voor de verdeling van de volledige set sporen of regels: de eerste waarde stelt `align-content` op de dwars-/blokrichting in en de optionele tweede `justify-content` op de hoofd-/inlinerechting.
`place-items` stelt in één declaratie de standaard zelfuitlijning van de kinderen van een container in: de eerste waarde gaat naar `align-items` en de optionele tweede naar `justify-items`.
`place-self` stelt de zelfuitlijning van één vak binnen zijn container in: de eerste waarde vouwt uit naar `align-self` en de optionele tweede naar `justify-self`.
`pointer-events` bepaalt of de vakken van een element deelnemen aan aanwijzer-hit-testing: `auto` behoudt normale doelbepaling, terwijl `none` het onderliggende element doelwit laat worden.