SEEK_SET, SEEK_CUR, SEEK_END — zoekreferenties
De macro’s SEEK_SET, SEEK_CUR en SEEK_END kiezen het referentiepunt voor fseek: het begin, de huidige positie of het einde van het bestand.
CKTIS / Kennisbank
Syntax, operatoren en programmeerconcepten. Zoek een uitleg, bekijk een voorbeeld en leer verder.
De macro’s SEEK_SET, SEEK_CUR en SEEK_END kiezen het referentiepunt voor fseek: het begin, de huidige positie of het einde van het bestand.
Macro's uit <stdint.h> beschrijven bereiken en bitbreedtes van gehele-getaltypen. Gebruik ze om portabiliteit te controleren en te grote berekeningen af te wijzen voordat ze worden uitgevoerd. C23 voegt macro's toe die eindigen op _WIDTH.
Macro's uit <stdio.h> kiezen de bufferingsmodus van een stream en geven de buffergrootte voor setbuf op. Ga niet uit van bepaalde numerieke waarden.
FOPEN_MAX, FILENAME_MAX, L_tmpnam en TMP_MAX beschrijven verschillende garanties, niet één enkele bestandslimiet.
Geef een vergelijkingsfunctie door als getypeerde functiepointer, vergelijk het hele `int`-bereik zonder overflow en behoud de invoervolgorde bij gelijke sleutels.
Koppel operatiecodes aan functiepointers en maak bij een indirecte aanroep onderscheid tussen een ongeldige index en een geldig item zonder callback.
Implementeer een FIFO-wachtrij met vaste capaciteit in een array met twee indices en een teller, zodat je vrijgekomen plaatsen hergebruikt zonder elementen te verschuiven.
Doorzoek een boom van groepen recursief: controleer eerst de eigen elementen van de huidige groep, daarna de subgroepen, en bewaar zo nodig een pointer naar de groep met de eerste treffer.
Definieer een functiepointertype om werknemers te vergelijken en roep de vier actieve vergelijkingsfuncties in een array met acht plaatsen indirect aan.
Geef een functiepointertype een alias en kies tijdens het uitvoeren op welk criterium `qsort` een array met werknemersgegevens sorteert.
Implementeer een FIFO-wachtrij met vaste capaciteit en gebruik `head`, `tail` en `size` om arrayposities te hergebruiken zonder elementen te verschuiven.
Declareer een type voor een functiewijzer, geef een compatibele vergelijkingsfunctie door en vergelijk prioriteiten zonder overflow, ook aan de grenzen van `int`.
Lees de declaratie vanaf de naam om een variabele met een pointer naar een vergelijkingsfunctie te onderscheiden van een functie die zo’n pointer teruggeeft.
`int (*fn)(void)` declareert een pointer naar een functie zonder parameters die `int` retourneert. Zo kun je een testcallback aan `run_test` doorgeven.
Geef de selectieregel voor tekenreeksen door als functiepointer, zodat hetzelfde filter eerst de treffers telt en ze daarna in invoervolgorde verzamelt.
Een LIFO-stapel verwijdert het laatst toegevoegde record als eerste. Houd het aantal elementen en de capaciteit apart en vergroot de buffer zonder gegevensverlies als de allocatie mislukt.
Met `*=` vermenigvuldig je de huidige waarde en sla je het resultaat op in hetzelfde object. De linkeroperand wordt één keer geëvalueerd, maar controleer vóór het verdubbelen van een capaciteit wel de grens.
Verplaats pointers per element, gebruik de positie direct na het array-einde en bereken verschillen die in `ptrdiff_t` passen.
Definieer `Predicate` als typealias voor een functiepointer en gebruik een array van zulke pointers om te controleren of één bestelling aan alle regels of minstens één regel voldoet.
Een `Group`-structuur verwijst naar subgroepen van hetzelfde type. Diepte-eerst zoeken controleert eerst de lokale waarden en kan de groep van de eerste treffer terugmelden.
Een union met een tag combineert een `enum`-veld met gegevens van het type `union`. De tag geeft aan welke variant is opgeslagen en welk lid je moet lezen.
Geef een functiepointertype een naam om strategieën en predicaten door te geven, een gekozen functie terug te geven of callbacks in structs en arrays op te slaan.
Unaire min neemt het tegengestelde van een rekenkundige operand na integerpromoties. Is het resultaattype zonder teken, dan geldt modulaire rekenkunde. Bij een geheel getaltype met teken hangt het van de operandwaarde en het bereik van dat type af of het tegengestelde weer te geven is.
Is het type na de toepasselijke integerpromoties signed, dan geeft de unaire min het rekenkundige tegengestelde als dat in dit type past. Anders is het gedrag ongedefinieerd. Voor een unsigned type wordt het resultaat berekend modulo de maximumwaarde van het type plus één.