Operator <=
Test een inclusieve bovengrens.
CKTIS / Kennisbank
Syntax, operatoren en programmeerconcepten. Zoek een uitleg, bekijk een voorbeeld en leer verder.
Test een inclusieve bovengrens.
Test of het linkergetal strikt kleiner is dan het rechtergetal.
Test eerst de waarheidswaarde van de linkeroperand.
Keert de waarheidswaarde om en geeft altijd True of False.
Geeft de linkeroperand terug als die waar is, zonder de rechteroperand te evalueren.
Wijst het matrixproduct toe aan het oorspronkelijke doel.
Laat de typen van de operanden de matrixvermenigvuldiging uitvoeren.
Test lidmaatschap van het rechterobject.
Vermenigvuldigt getallen of herhaalt een reeks een geheel aantal keren.
Slaat bij getallen het product op en herhaalt bij een lijst de elementen binnen dezelfde lijst.
Geeft True bij verschillende objecten, ook als hun waarden gelijk zijn.
Geeft True als het gezochte element rechts ontbreekt.
Geeft de rest bij het naar beneden afgeronde quotiënt.
Vervangt het vorige getal door de rest van deling door de rechteroperand.
Schuift bits naar rechts en laat de laagste bits vervallen.
Slaat het getal op nadat het aangegeven aantal laagste bits is verwijderd.
Trekt het rechtergetal af van het linkergetal.
Trekt de rechterwaarde af van de huidige doelwaarde en slaat het verschil op.
Keert het teken van één operand om via diens protocol voor numerieke negatie.
De expressie {**a, **b} maakt een nieuwe dictionary op basis van de items uit twee mappings. Bij dubbele sleutels geldt de latere waarde; de brondictionaries blijven ongewijzigd.
Een docstring is een gewone tekenreeksliteral (geen f-string of t-string) die als eerste instructie van een module, klasse of functie staat. De tekst documenteert het doel van het object en is beschikbaar via __doc__; het is geen commentaar dat begint met #.
Een annotatie zoals "Node" beschrijft een type met een naam die als tekst is opgeslagen, ook als de klasse later wordt gedefinieerd. Python 3.14 stelt de evaluatie van annotaties standaard uit. Aanhalingstekens zijn daarom vaak niet meer nodig, maar blijven geldige syntaxis.
Een f-string evalueert vervangingsvelden tijdens uitvoering en voegt hun opgemaakte waarden in de tekst in.
Het voorvoegsel r in r'...' behoudt backslashes in plaats van escape-reeksen zoals \n te interpreteren. Het resultaat blijft een gewoon str-object.