typeof: de categorie van een waarde controleren
typeof geeft een tekenreeks terug die de categorie van een JavaScript-waarde beschrijft. Het helpt primitieve typen herkennen, maar onderscheidt niet alle soorten objecten.
CKTIS / JavaScript
Syntax, operatoren en programmeerconcepten. Zoek een uitleg, bekijk een voorbeeld en leer verder.
typeof geeft een tekenreeks terug die de categorie van een JavaScript-waarde beschrijft. Het helpt primitieve typen herkennen, maar onderscheidt niet alle soorten objecten.
Unaire min (`unary minus`), geschreven als `-expression`, zet de operand om naar een numerieke waarde en retourneert de negatie ervan. Het ondersteunt zowel `Number` als `BigInt`; het resultaat wordt niet terug toegewezen aan de variabele.
De operator >>> verschuift de 32-bitsweergave van een getal naar rechts en voegt links nullen in. De operator geeft een niet-negatieve Number terug; het aantal verschuivingen wordt modulo 32 verminderd. BigInt wordt niet ondersteund.
De operator >>>= verschuift de 32-bitsweergave van een waarde naar rechts, vult vrijgekomen bits met nullen en slaat het resultaat op in de linkeroperand. In tegenstelling tot >>= behoudt deze operator de tekenbit niet. BigInt wordt niet ondersteund.
De unaire operator `void` evalueert de operand, gooit de waarde weg en levert `undefined` op. Neveneffecten blijven behouden en uitzonderingen worden niet opgevangen. Met `void 0` verkrijg je de waarde `undefined`.
`arguments` geeft toegang tot de argumenten die bij een functieaanroep zijn meegegeven. Het heeft geïndexeerde eigenschappen en `length`, maar is geen array. De koppeling aan parameters hangt af van de strict-modus en de parameterlijst; pijlfuncties maken geen eigen `arguments`.
Een pijlfunctie is een expressie die met `=>` een functie maakt. De functie kan het resultaat van een expressie impliciet teruggeven en gebruikt `this` uit de omringende context, in plaats van bij het aanroepen een eigen `this` vast te leggen.
Een BigInt-literal is een geheel getal met de kleine letter n als achtervoegsel, zoals 42n. Het maakt een bigint-waarde aan zonder de afronding die grote Number-waarden treft.
Vierkante haken in een definitie van een eigenschap of methode laten een expressie de sleutel bepalen. De sleutel wordt vastgelegd wanneer het object wordt gemaakt; een latere wijziging van de gebruikte variabele hernoemt de eigenschap niet.
Een standaardparameter gebruikt de initialisatie-expressie wanneer een argument wordt weggelaten of expliciet als undefined wordt doorgegeven. Waarden zoals null, 0, false en een lege tekenreeks activeren de standaardwaarde niet.
Destructurering leest met een patroon objecteigenschappen of opeenvolgende waarden uit een iterable. Je kunt er variabelen mee declareren, bestaande variabelen een waarde toewijzen, bindings hernoemen, standaardwaarden opgeven en resterende waarden of eigenschappen verzamelen.
Een generatorfunctie maakt een iterator waarvan de uitvoering bij yield kan pauzeren en via next() kan worden hervat. De functie berekent waarden wanneer dat nodig is en behoudt de lokale toestand tussen opeenvolgende stappen.
Een hexadecimaal numeriek letterlijk schrijft een getal in grondtal 16 met het voorvoegsel 0x of 0X. Zonder achtervoegsel maakt het een Number-waarde; het achtervoegsel n geeft BigInt aan.
Een IIFE maakt een functie en roept die meteen aan. De code wordt uitgevoerd in de eigen functiescope; de functie accepteert argumenten en geeft een resultaat terug, zonder aparte functiedeclaratie.
Een methodedefinitie schrijft een methode zonder het sleutelwoord function en zonder dubbele punt. De waarde van this hangt af van de manier waarop de methode wordt aangeroepen.
Met de verkorte notatie voor objecteigenschappen (object property shorthand) kun je `{ name }` schrijven in plaats van `{ name: name }`: de naam van de identifier wordt de sleutel en de huidige waarde ervan wordt de waarde van de eigenschap. Een uitzondering is `__proto__`: `{ __proto__ }` maakt een eigen data-eigenschap met de waarde van de identifier, terwijl `{ __proto__: __proto__ }` de syntaxis voor het instellen van het prototype gebruikt en die eigenschap niet maakt.
Een reguliere expressie als literal (RegExp literal) schrijft een patroon rechtstreeks in de code als /pattern/flags. Dit maakt een RegExp-object dat kan worden gebruikt om tekst te testen, overeenkomsten te zoeken of overeenkomende tekst te vervangen.
De strict-modus verandert de syntaxis- en uitvoeringsregels van JavaScript en maakt sommige fouten zichtbaar die anders genegeerd zouden worden. Schakel de modus in met de richtlijn "use strict"; modules en code in klassen zijn automatisch strict.
Een template literal gebruikt backticks (`) als begrenzing. Hiermee kun je expressies invoegen met ${expression} en tekst over meerdere regels schrijven. Bij de getagde variant ontvangt een tagfunctie tekstsegmenten en de waarden van expressies.
Null is een primitief JavaScript-type met precies één waarde: null. Die staat voor de opzettelijke afwezigheid van een objectwaarde. Controleer dit met === null: typeof null geeft "object" terug, hoewel null geen object is.
Object is het niet-primitieve waardetype van JavaScript. Objecten bevatten eigenschappen en hebben een eigen identiteit; een toewijzing maakt geen kopie van een object. Arrays en functies zijn ook objecten, maar null niet.
Undefined is een primitief JavaScript-type met precies één waarde: undefined. Leer het verschil tussen de typenaam, de waarde en de tekenreeks "undefined", en onderscheid deze waarde van null.
AbortController geeft via `signal` een annuleringsverzoek door. `fetch` maakt een `Request`-object aan voordat het het signaal controleert. Als het aanmaken mislukt, wordt de promise met die fout afgewezen (bijvoorbeeld een `TypeError` bij een ongeldige URL), ook als het signaal al geannuleerd is. Merkt `fetch` de annulering op terwijl de promise nog in behandeling is, dan wijst het die af met de annuleringsreden. Als de promise al is vervuld met een `Response`-object, verandert annulering de status ervan niet, maar kan het lezen van de response-body nog wel mislukken.
AbortSignal geeft een annuleringsverzoek door aan fetch; AbortController start de annulering, terwijl het signaal de status ervan beschikbaar maakt.